Jedan dio naših sugrađana pošao je maglovitim putem koji ne vodi ni Bogu ni Caru ni miru. Oni su digli ruke na naša imanja, na našu čast i našu ličnu sigurnost. Mi nećemo slijediti tim putem, ali idemo sa zakonom u ruci Caru i Gospodaru da pitamo: ima li u ovoj zemlji zaštite za nas?
Sveti Petar Dabrobosanski
Mitropolit Petar je rođen 24. juna 1866. godine u Grahovu pod imenom Jovan. Rođen je kao najmlađi sin Mare i vojvode Bogdana Zimonjića, sveštenika i učesnika Nevesinjske bune, 1875. godine. Jovan Zimonjić je prvo obrazovanje stekao u kući svoga oca. Zatim se upisao u Bogosloviju u Reljevu 1883/4. godine i završio je 1887. godine. Školovanje je nastavio na Pravoslavnom bogoslovskom fakultetu u Černovicu, jedinoj takvoj visokoj školi u tadašnjoj Austrougarskoj monarhiji. Diplomirao je 1892. godine sa odličnim uspjehom, a potom je jednu godinu proveo na Bečkom univerzitetu. Jovan se zamonašio i dobio monaško ime Petar. Zamonašio se kao profesor, u manastiru Žitomislić 6. septembra 1895. godine, a već 7. i 8. septembra rukopoložen je za jerođakona odnosno jeromonaha od mitropolita zahumsko-hercegovačkog Serafima (Perovića). Za sinđela je imenovan 1898, a sljedeće 1899. godine mitropolit dabrobosanski Nikolaj (Mandić) proizveo ga je za protosinđela. Za arhimandrita je imenovan 1903. godine. Od 1899. pa do oktobra 1900. godine bio je privremeni upravitelj Bogoslovskog učilišta u Reljevu. Istakavši se radom, 20. jula 1901. godine postavljen je za konzistorijalnog savjetnika Dabrobosanske mitropolije.
Sveti arhijerejski sabor ujedinjene Srpske pravoslavne crkve izabrao je Petra za mitropolita dabrobosanskog sa sjedištem u Sarajevu, a zvanično je na taj položaj, prema tadašnjoj crkveno-pravnoj praksi postavljen, ukazom kralja od 7. novembra 1920. godine. U Sarajevu je brzo postao omiljen među narodom. Stekao je ugled i poštovanje i kod Hrvata i kod Muslimana. Za njegovo vrijeme u Mitropoliji dabrobosanskoj podignuti su i osvećeni hramovi u Kaknju, Brezi, Mokrom kod Pala, Hadžićima, Turbetu i Kiseljaku, crkvena zvona u Rudom, u novosagraćenoj crkvi u Brezi, crkveni toranj u Bugojnu, zvona i kapela u Osojnici kod Zenice. Pred rat, u Novom Sarajevu podignut je Hram Preobraženja Gospodnjeg koji je 8. septembra 1940. godine osvetio patrijarh srpski Gavrilo, uz sasluženje mitropolita Petra, vladike žičkog Nikolaja i drugih srpskih arhijereja.
Napad nacističke Njemačke na Jugoslaviju 6. aprila 1941. godine zatekao je mitropolita Petra u Sarajevu. Poslije njemačkog bombardovanja Sarajeva, na Veliku srijedu 1941. u pratnji protojereja Stevana Petrovića, mitropolit se privremeno sklonio u manastir Svete trojice kod Pljevalja. Prema kazivanju očevidaca, mitropolit je došavši u manastir bio potišten i ljutio se na protu Stevana što ga je nagovorio da napusti Sarajevo, riječima: „jer bi bolje bilo da sam ostao sa svojim narodom”. Drugog dana Vaskrsa 21. aprila 1941. godine vratio se u Sarajevo. Želio je da bude sa svojim narodom bez obrzira na to što su ustaše po Sarajevu hapsile, mučile i ubijale Srbe. Pošto je odbio da drži blagodarenje za Pavelića i da u zvaničnoj prepisci upotrebljava latinicu, mitropolit Petar je očekivao svakog trenutka da ga uhapse. Poslije podne 12. maja 1941. godine došli su ustaški policijski agenti u Mitropoliju i odveli mitropolita u „ravnateljstvo”, ne dozvolivši da ga neko prati. Iz policijske uprave mitropolit Petar je odveden u opšti zatvor Beledija. Iz Zagreba, mitropolita su odveli u Kerestinec kod Samobora. Tu je obrijan, skinuta mu je mantija, maltretiran je i mučen, kako su posvjedočili očevici. U Kerestincu je bio do 15. juna, kada je logor rasformiran, a mitropolita su sa grupom zatvorenika istog dana odveli u zagrebačku policiju. Iz Zagreba je noću sproveden u zloglasni ustaški logor Gospić. Tamo su ga mučili i maltretirali: po kiši i pljusku izvodili su ga u dvorište logora, tukli kundacima i tjerali da „drži pridike kako je pridikovao Srbima u Sarajevu”. Petar je poslije mučenja ubijen u logoru u Jasenovcu i bačen u užarenu peć za pečenje cigle. Ni dan danas se ne zna tačno mjesto gdje se nalazi grob mitropolita Petra Zimonjića, a ni tačan datum smrti.
Sveti arhijerejski sinod Srpske pravoslavne crkve je 1998. godine mitropolita Petra Zimonjića proglasio za sveštenomučenika. U Zahumsko-hercegovačkoj eparhiji u Danićima kod Gacka kao i u Vojkovićima u Eparhiji dabrobosanskoj u izgradnji su hramovi posvećeni sveštenomučeniku Petru. U Srpskoj crkvi je već slikan kao svetitelj u Pećkoj patrijaršiji, Ljubljani i Kragujevcu. Srpska crkva ga proslavlja 17. septembra.
Projekat “Kodovi vremena” podržala i realizovala opština Istočno Novo Sarajevo
u saradnji i po ideji učenika razreda IV3, generacija 22/23,
Srednje škole “28. juni”, tehničari informacionih tehnologija.