Srđan Knežević, poznatiji kao Beli vuk, je jedan od najistaknutijih vojnih komandanata u istoriji jedinice „Beli vukovi“ Vojske Republike Srpske tokom ratnih dešavanja u Bosni i Hercegovini. Njegov život i značaj u vojnim operacijama ostavili su dubok trag u srpskoj istoriji.
Srđan Knežević se rodio 19. januara 1958. godine u selu Tvrdimići u Republici Srpskoj. Osnovnu školu je završio u Tilavi, a srednju u Sarajevu. Odrastao je u teškim uslovima, ali je posjedovao izuzetnu hrabrost i odlučnost koje su ga vodile tokom čitavog njegovog života. Radio je u ugostiteljstvu, kao šef sale u hotelu „Panorama” na Palama.
Na početku sukoba u Sarajevu, Knežević se odazvao mobilizaciji u Rezervni sastav milicije i otišao na Vraca. Prvi ratni uspjeh bio je oslobađanje sela Turkovići. Poslije formiranja Jahorinskog bataljona Srđan ulazi u njegov sastav. Pogibijom komandanta Švabe, u februaru 1993. godine, postaje komandant Jahorinskog bataljona. Sa svojom jedinicom niže uspjehe: oslobađa Mali i Veliki Jasen, Polom i Moševačko brdo. Tad je formiran Jurišni odred Sarajevsko-romanijskog korpusa koji je brojao oko 800 ljudi. U borbama na Moševačkom brdu prvi put se čulo za „Bele vukove”. Beli vukovi su se istakli u mnogim bitkama, a njihove taktike su često bile ključne za uspjeh srpskih snaga. Ime su dobili po tome što su ostali zavejani u jednoj mećavi na Bjelašnici koju samo vukovi prežive. Od 22. februara Srđanovi „Beli vukovi” nalaze se u akcijama za oslobođenje sela Trnova. Uz „Bele vukove” značajan doprinos dale su i druge formacije ‒ Mauzerovi „Panteri” iz Bijeljine kao i specijalna brigada milicije RS. Šesnaestog maja na Debelom brdu, Srđan, zajedno sa 13 srpskih boraca biva ranjen, dok je jedan vojnik poginuo.
Njegova hrabrost, vojne vještine i vođstvo postali su izuzetno važni za srpske snage. Njegov značaj u vojnim operacijama tokom rata je neosporno veliki. Knežević je bio ključna figura u brojnim bitkama i vojnim akcijama. Njegova vojna taktika i strategija često su donosile odlučujuću prednost, omogućavajući srpskim snagama da se odupru neprijatelju.
Nakon završetka rata, Knežević se povukao iz vojne službe i obavljao je dužnost zamjenika načelnika Centrale javne bezbjednosti Srpsko Sarajevo. Učestvovao je u brojnim humanitarnim akcijama i nastojao da pomogne ljudima u obnovi nakon razornih ratnih godina.
Nažalost, ubijen je mučki 7. avgusta 1998. godine u zasjedi u Palama, ispred zgrade u kojoj je živio sa svojom porodicom. Njegovo ubistvo je i danas nerazjašnjeno.
U njegovu čast i kao znak sjećanja na njega izgrađen je spomenik u Palama, kao i kompleks „Beli vuk“ u Tvrdimićima. Njegov život i značaj kao komandanta jedinice „Beli vukovi” u redovima Vojske Republike Srpske ostaće trajno upisani u srpsku istoriju.
Projekat “Kodovi vremena” podržala i realizovala opština Istočno Novo Sarajevo
u saradnji i po ideji učenika razreda IV3, generacija 22/23,
Srednje škole “28. juni”, tehničari informacionih tehnologija.